По алфавиту:

Указатель категорий Белорусский язык Стан навыка чытання вучня дапаможнай школы i шляхi фармiравання асноуных якасцей чытання на матэрыяле беларускай мовы

Стан навыка чытання вучня дапаможнай школы i шляхi фармiравання асноуных якасцей чытання на матэрыяле беларускай мовы

ВУЗ: БГПУ
Тип работы: Курсовая работа
Предмет: Белорусский язык
Количество страниц: 44
Язык документа: Белорусский
Год сдачи: 2009
Cкачиваний: 2
Последнее скачивание: 2011-02-27

Содержание.

Уводзіны. 3
Раздзел І. Уменне чытаць – аснова паспяховага навучання ў школе. 6
§1. Сучасныя патрабаванні да тэхнікі чытання дзіцяці. 6
§2. Гістарычны аспект вывучэння парушэнняў пісьма і чытання. 6
§3. Уплыў двухмоўя на фарміраванне навыкаў чытання дзяцей дапаможнай школы. 9
Раздзел ІІ. Эфектыўныя метады і прыёмы фарміравання і ўдасканалення навыкаў чытання вучняў дапаможнай школы. 12
§1. Карэкцыйная накіраванасць урокаў роднай мовы. 12
§2. Асаблівасці навучання чытанню ў букварны перыяд ў дапаможнай школе. 19
2.1.Методыка работы па старонках буквара. 19
2.2. Асаблівасці работы над галоснымі, санорнымі, глухімі і звонкімі гукамі. 20
2.3 Работа над складавым аналізам слова. 23
2.4. Прыёмы работы над кароткімі й і ў. 26
2.5. Методыка чытання слоў з афрыкатамі і апострафам. 26
§3. Слоўнікавая работа на занятках чытання. 27
Раздзел ІІІ. Аналіз рэзультатаў даследавання. 28
Заключэнне. 33
Спіс літаратуры. 35
Дадаткі. 38
 

Описание.

Актуальнасць даследавання выклікана недастатковай распрацаванасцю пытання, а такасама неабходнасцю акрэсліць шляхі і метады найбольш спрыяльныя для фарміравання навыкаў чытання ў дзяцей дапаможнай школы з мэтай выкарыстання іх у педагагічнай (і лагапедычнай) дзейнасці.
Азначэнне праблемы і актуальнасці тэмы дазваляе сфармуляваць дастаткова канкрэтна мэту даследавання: выявіць прычыны парушэння навыкаў чытання ў дзяцей малодшага школьнага ўзросту (а больш дакладна, першакласнікаў), распрацаваць і даказаць эфектыўнасць метадаў і прыёмаў фарміравання навыкаў чытання вучняў з дыслексіяй у дапаможных школах.
Аб’ектам даследавання з’яўляецца працэс чытання малодшых школьнікаў .
Прадметам даследавання служаць метады, прыёмы і сродкі, якія будуць прымяняцца на ўроках чытання на этапе букварнага перыяду ў дапаможнай школе.
Зыходзячы з гэтага можна сфармуляваць наступныя задачы даследавання:
1. Вывучыць спецыяльную літаратуру па дадзенай праблеме.
2. Ахарактарызаваць стан сучасных методык навучання чытанню ў дапаможных школах.
3. Распрацаваць комплекс метадаў, прыёмаў і сродкаў фарміравання і карэкцыі навыкаў чытання ў малодшых школьнікаў на этапе букварнага перыяду.
4. Правесці педагагічны экперымент па дадзенаму даследаванню.
5. Абагульніць вынікі даследавання.
Пры даследавнні прымяняліся наступныя метады:
-- Тэарэтычны аналіз літаратурных вытокаў па дадзенай рабоце;
-- назіранне, гутарка, кантроль тэхнікі чытання
-- педагагічны эксперымент;
-- аналіз дадзеных педагагічнага даследавання.
Даследаванне праводзілася на базе 1 “Г” класа СШ № 169 з удзелам настаўніка-дэфектолага. Намі будуць разгледжаны урокі, праведзеныя ў 1-м класе. Урокі ўтрымліваюць узаемазвязаную сістэму разнастайных відаў заданняў, накіраваных на паляпшэнне навыкаў чытання дзяцей.
Тэарэтычная значнасць даследавання заключаецца ў тым, што вывучаны найбольш эфектыўныя метады фарміравання і ўдасканалення навыкаў чытання малодшага школьніка, распрацаваны прыклады выкарыстання метадаў на ўроках чытання ў пачатковай школе пры азнаямленні дзяцей з гукава-літаравай сістэмай беларускай мовы, якія пацверджаны вынікамі эксперыментальнай працы. Практычная значнасць работы заключаецца ў магчымасці прымянення дадзеных даследавання настаўнікамі пачатковых класаў, лагапедамі, дэфектолагамі.
 

Выдержка из работы.

Уплыў двухмоўя на фарміраванне навыкаў чытання дзяцей дапаможнай школы.
На фарміраванне навыкаў чытання дзяцей нашай краіны вельмі значна ўплывае руска-беларускае двухмоўе. Змест навучання блізкароднасным беларускай і рускай мовам у пачатковых класах рэспублікі гістарычна склаўся даўно, але гэта не значыць, што ён застыў у сваім развіцці. Дасягненні навук — лінгвістычнай, метадычнай, псіхалагічнай і ў цэлым асветы ўвесь час улічваюцца вучонымі-метадыстамі. Так, у апошні час абнаўленне зместу навучання выклікана тым, што ў ім пашыраецца значэнне развіцця мовы як шматграннага працэсу.
Як жа трактуецца гэты працэс сучаснымі вучонымі? На погляд прафесара Л. П. Федарэнкі, «вучыць дзіця мове — значыць дапамагаць яму засвойваць (запамінаць) «матэрыю мовы» (трэніраваць органы маўлення), аблягчаць разуменне сэнсу знакаў мовы — лексічнага граматычнага (трэніраваць інтэлект), вучыць выражаць ацэнку рэальнасці з дапамогай лексічных і граматычных знакаў (трэніраваць эмоцыі і пачуцці); аблягчаць запамінанне літаратурнай нормы, г. зн. традыцыі ўжывання (спалучальнасці і ўзаемаспалучальнасці) моўных знакаў (марфем, слоў, словазлучэнняў, сказаў), іх гукавога і графічнага афармлення, трэніраваць памяць» [44, с.15-16].
Менавіта такое «разуменне развіцця мовы ў шырокім сэнсе вымагае мэтанакіраванасці ў штодзённай працы настаўніка» [39, с.8], развіцця ўсіх кампанентаў моўнай структуры, а не толькі асобных з іх.
Некаторыя ўдакладненні ў змест навучання могуць быць унесены і ў сувязі са зменай арганізацыі навучання мове. У прыватнасці, у сувязі з увядзеннем больш ранняга вывучэння беларускай мовы ў школах з рускай мо-вай навучання, а таксама і рускай мовы ў школах з беларускай мовай навучання. Дадзеныя педагагічнай і псіхалагічнай навук, вынікі эксперыментальнага навучання ў сітуацыі развітога беларуска-рускага двухмоўя пацвердзілі мэтазгоднасць паступовага, паэтапнага ўвядзення беларускай мовы ў межах падрыхтоўчага ўступнага курса: першы этап — вусны курс, другі этап — пісьмо і развіццё мовы.
Назавём асноўныя фактары, у сувязі з якімі ўзнікла неабходнасць уносіць гэтыя змены.
Па-першае, узмацненне камунікатыўнай накіраванасці працэсу навучання, арыентаванага на практычнае авалоданне мовай. Бо мова — «гэта не толькі прадмет навучання, але і інструмент пазнання акаляючага свету, сродак вучэбнай працы школьнікаў, сродак зносін паміж членамі грамадства і калектыўнай працы, іншымі словамі, сродак сацыяльнага жьщця чалавека. Мова ўяўляе сабой рэальнасць думкі, дазваляе зрабіць сваю думку даступнай для іншых людзей; мова таксама афармляе думку, фарміруе яе» [31, с8]. Значыць, гаворачы пра развіццё мовы, мы павінны гаварыць і пра інтэлектуальнае развіццё дзіцяці, бо «інакш, як праз развіццё мовы, немагчыма станаўленне і ўдасканальванне мыслення, уяўлення, вышэйшых эмоцый» [44, с.32].
 

Список литературы.

1. Аксенова А.К. Методика обучения русскому языку в специальной (коррекционной) школе. – М.: ВЛАДОС, 1999. – 315 с.
2. Активизация познавательной деятельности младших школьников: Кн.для учителя. Под ред. Осиповой М.П. – Мн.: Нар асвета, 1987. – 111 с.
3. Актуальные проблемы методики обучения чтению в начальных классах. Под ред Васильевой М.С. и др. – М.: Просвещение, 1977. – 58 с.
4. Ахрэмава З. I. Удасканальваем моўную падрыхтоўку вучняў // Дефекталогiя. – 2000. – №№ 2-4; 2001. – №№ 1, 3, 4.
5. Бобла I.М., Краўчанка В.М., Шалабасава Ф.I. Навучэнне чытанню ў букварны перыяд у беларускамоўнай дапаможнай школе // Дефекталогiя. – 1997. – № 6.
6. Бобла I.М., Краўчанка В.М., Шалабасава Ф. Дабукварны перыяд навучання грамаце у беларускамоунай дапаможнай школе // Дефекталогiя. –1996. – № 5.
7. Выкладанне беларускай мовы у школе/ М.Г. Яленскi, Л.С. Васюковiч i iнш. – Мн., 1994.
8. Варановiч З.Б. Методыка выкладання беларускай мовы: Вучэб. дапам., 2-е выд. – Мн., 1995.
9. Вучым чытаць па-беларуску. – Пачатковая школа. – 2006. -- № 6. – с. 16-19
10. Грынюк Ж.У. Псiхалагiчныя пытаннi вывучэння беларускай мовы i лiтаратуры: Дапам. для настаунiка – Мн., 2000.
11. Гуровец Г.В. Детская невропатология. – М.: ВЛАДОС, 2004. – 303 с.
12. Еленский Н.Г., Зайцева Л.А., Баль Н.Н. Проблема двуязычия в школе для детей с тяжелыми нарушениями речи в аспекте гуманитаризации образования // Дефектология. – 2005. – № 2.
13. Егоров Т.Г. Психология овладения навыком чтения. С.-Петербург: Каро, 2006. – 296 с.
14. Зикеев А.Г. Развитие речи учащихся специальных (коррекционных) образовательных учреждений. – М., 2000.
15. Зикеев А.Г. Работа над лексикой в начальных классах специальных (коррекционных) школ: Учеб. пос. – М., 2002.
16. Змушко А.М. Камунiкатыўная тэхналогiя вывучэння мовы ў спецыяльнай школе // Дефекталогiя. – 2003. – № 5.
17. Змушко А.М. Падрыхтаванасць малодшых разумова адсталых школьнiкаў да вывучэння беларускай мовы // Дефекталогiя. – 1998. – № 3.
18. Змушко А.М. Праграмна-метадычныя матэрыялы да вывучэння беларускай мовы у другiм класе дапаможнай школы // Дефекталогiя. – 1996 – № 3.
19. Игнатьева С.А. Логопедическая реабилитация детей с отклонениями в развитии. – М.: ВЛАДОС, 2004. – 299 с.
20. Иншакова О.Б. Основные теоретические представления о природе дислексии. – М.: «Прометей» МГПУ, 2005. – 271 с.
21. Ивановская О.Г., Гадасина Л.Я. Логопедические занятия с детьми 6-7 лет. – С.-Петербург: Каро, 2004 . – 166 с.
22. Кузьма С.В., Сушчова Н.Л. Тэхналогiя калектыўнага спосабу навучання на ўроках чытання i роднай мовы // Дефекталогiя. – 2003. – № 5.
23. Карчевская А. Коммуникативный подход как основа совершенствования языковой подготовки умственно отсталых школьников // Дэфекталогiя. – 1998. – № 4.
24. Канапллёва А.М. Мы вучымся і развіваемся. – Мн.: Народная асвета, 2000. – 213 с.
25. Козырева А.С. Виды работы над текстом на уроках чтения. – Начальная школа. – 1990 -- №3.
26. Корнев А.Н. Подготовка к обучению грамоте детей с нарушениями речи: методическое пособие. – М.: «Айрис-Пресс», 2006. – 128 с.
27. Ляшчынская Т.Л., Змушко А. М. Карэкцыйная накiраванасць урокаў роднай мовы // Дэфекталогiя. –1996. – № 2.
28. Логопедия в школе: практический опыт. Под ред Барсуковой Л.А.. – М.; Ростов н/Д: МарТ, 2004. – 367 с.
29. Лалаева Р.И. Логопедическая работа в коррекционных классах. – М.: ВЛАДОС, 1998. – 220 с.
30. Лазарева Л.А. Технология анализа художественного текста на уроках литературного чтения в начальной школе. М.: Ин-т инноваций им.Л.В.Занкова ОНИКС, 2006. – 94 с.
31. Львов М. Р. Основы развития речи младших школьников // Начальная школа.— 1981.— № 7.
32. Лалаева Р.И. Диагностика и коррекция нарушений чтения и письма у младших школьников. СПб.: «Союз», 2003. – 224 с.
33. Лагутина А.В. Проблема раннего обучения чтению дошкольников с нарушениями речи. – М.: Изд-во Московского соц-гум.института, 2004. – 145 с.
34. Митрофанова О.Д. Костомарова В.Г. Принципы активной коммуникативности// Русский язык в национальной школе. – 1983. -- №1.
35. Нарушения письма и чтения: теоретический и экспериментальный анализ. Под ред.Иншаковой О.Б. – М.: НИИ Школьных технологий, 2008 – 140 с.
36. Наша родная мова. Вывучэнне прыказак на ўроках літаратурнага чытання. – Пачатковая школа. – 2006. -- № 8. – с. 9-12.
37. Нейропсихологическая диагностика, обследование письма и чтения младших школьников. Под общ.ред Ахутиной Т.В., Иншаковой О.Б. – М.: В.Секачев, 2008 – 128 с.
38. Огаркина А.В. Проблема раннего выявления предрасположенности к дислексии у детей дошкольного возраста. М.—Воронеж: МПСИ—НПО «МОДЕК», 2001. – 121с.
39. Падгайскі Л.П., Івашуціч Я. М. Развіццё мовы вучняў пачатковых класаў.— Мн., 1979.
40. Полонская Н.Н. Нейропсихологическая диагностика детей младшего школьного возраста. – М.: Академия, 2007. – 185 с.
41. Резниченко Т.С. Обучение чтению как средство коррекции системных нарушений речи у дошкольников. – М., 2007. – 23 с.
42. Русецкая М.Н. Взаимосвязь дислексии с нарушениями устной речи и зрительных функций у младших школьников. – М., 2003. – 166 с.
43. Савельева Т.М., Еленский Н.Г. Дар Слова: Говорим по-русски… Гаворым па-беларуску… -- Мн.: Университетское. – 1986. – 192 с.
44. Федоренко Л.П., Фомичева Г. А. и др. Методика развития речи детей дошкольного возраста.— М., 1984.
45. Федоренко Л. П. Теория и опыт как источник развития методической науки // Русский язык в школе.— 1983.— № 1.
46. Шалабасава Ф.И. Мы вывучаем родную мову // Дефекталогiя. – 1996. – № 3.
47. Шах С.М. Ад імгнення – да стагоддзя. – Мн.: НМЦэнтр, 1998. – 51 с.
48. Эльконин Д. Б. Психологическое развитие в детских возрастах. – М.: НПО “Модек”, 1995. – 416с.
 

Похожие работы:
© 2009-2021 Все права защищены — dipland.ru