Раздзел 1. Паэмы “Энеіда навыварат” і “Тарас на Парнасе”:
 агульная характарыстыка..........................................................................3

Раздзел 2. Асаблівасці мовы твораў “Энеіда навыварат”
 і “Тарас на Парнасе”....................................................................................5

Раздзел 3. Вывады........................................................................................9

Раздзел 4. Практыкаванне 35..................................................................10

Паэма «Энеіда навыварат»носіць ярка выражаны парадыйны характар. Яна ў лёгкай жартаўлівай форме пераказвае сусветна вядомы антычны міф аб тым, як адзін з герояў Траянскай вайны Эней — сын багіні кахання Венеры — са сваімі паплечнікамі вяртаецца на радзіму. Аўтар адкрыта насміхаецца з высокага стылю класічных трагедый, іх адарванасцю ад жыцця, увагі толькі да высокага і трагічнага. Займальны сюжэт, выразная трапная мова, цікавыя прыкметы вясковага побыту, запамінальнасць пераказу падзей зрабілі паэму творам шырока вядомым задоўга да друкавання.

Тарас на Парнасе”-адзiн з самых выдатных твораўбеларускай паэзii ХVII стагоддзя. Галоўны пафас паэмы заключаецца ўвысмейванніпсеўданароднасцi i абароне сапраўднай народнасцi.

“Тарасна Парнасе“ -твор парадыйна-сатырычны. Некаторымi асаблiвасцямi ён зблiжаецца з "Энеiдай навыварат", у тых карцiнах, дзе ўналiчным плане малююцца старажытна-грэчаскiя i рымскiя багi. Падабенства выдавочна сведчыць пра тое,што аўтар добра ведаўпапулярную ўяго час "Энеiду навыварат", працягваўу яе традыцыi. Парадыйнасць паэмы мае iншы сэнс. Аўтарская сатыра ўу творы скiравана не на дваранскi класiцызм, а на тыя з'явы, што перашкаджалi развiццю прагрэсiўнай лiтаратуры ўчас напiсання паэмы.

Даследаванне мовы твораў “Энеіда навыварат” і “Тарас на Парнасе” паводле сінтаксічных, лексічных і мастацкіх асаблівасцей дазволіла зрабіць наступныя вывады:

Раздзел 4. Практыкаванне 35.

Прааналізуйце ўрывак з летапісу другой палавіны 16 стагоддзя і вызначыце:

1. уласнабеларускія фанетычныя і марфалагічныя рысы, якія набывалі характар нормы.

2. розныя архаізмы і ступень іх адлюстравання параўнальна з летапісамі 15- першай палавіны 16 стагоддзяў.